• Start
  • Sprawy
  • WSA
  • Skarga na bezczynność Prezydenta do WSA

Skarga na bezczynność Prezydenta do WSA

W dniu 04 stycznia 2019 r. złożyliśmy  do Urzędu Miasta Starogard Gdański wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci

  1. Podanie wysokości (kwoty) sumarycznej nagród i premii wypłaconych poszczególnym pracownikom pełniących funkcję publiczną w urzędzie miasta w 2018 r. z podaniem imienia, nazwiska, stanowiska służbowego (referatu)

    2 .Podanie wysokości (kwoty) sumarycznej nagród i premii wypłaconych wszystkim pracownikom urzędu miasta w 2018 r. (w ujęciu rocznym)

  1. Podanie wynagrodzenia brutto za miesiąc grudzień 2018 r. każdego z pracowników urzędu miasta pełniącego funkcje publiczne z podaniem imienia, nazwiska, stanowiska służbowego (referatu) i przyporządkowanej kwoty brutto tegoż wynagrodzenia;
  1. Z jakimi pracownikami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę w urzędzie miasta zawarto dodatkowe umowy cywilno-prawne,o dzieło, z podaniem imienia, nazwiska, stanowiska służbowego (referatu). Czego dotyczyła zawarta umowa i na jaką kwotę opiewała w latach 2015-2018
  1. Podanie kwoty wypłacono ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za kadencję samorządu 2014-2018 z podaniem imienia, nazwiska, stanowiska służbowego.

18 stycznia 2019 r. Organ odpowiedział, że wnioskowana informacja ma walor informacji przetworzonej i Stowarzyszenie powinno wykazać interes publiczny, które to stwierdzenie zostało zakwestionowane w piśmie z 22 stycznia 2019 r.

25 stycznia urząd przesłał powiadomienie, że termin odpowiedzi na wniosek został przedłużony do 12 lutego 2019 r.

            W piśmie z 12 lutego 2019 r. Organ udzielił odpowiedzi dotyczące punktów 1, 2 i 3. Pismo to nie odniosło się jednak do wszystkich osób pełniących funkcje publiczne w tym  doradców Prezydenta Miasta podinspektorów, inspektorów, kierowników, referatów, głównych specjalistów wszystkich wydziałów.

            Mimo wezwania wystosowanego przez Stowarzyszenie w dniu 14 lutego 2019 r. Prezydent do dnia dzisiejszego nie udzielił odpowiedzi w powyżej wskazanym zakresie (4 marca 2019 r. udzielono jedynie odpowiedzi dotyczącej punktu 4 wniosku).

3 czerwca 2019r. złożyliśmy Skargę Na Bezczynność Prezydenta Miasta Starogard Gdański argumentując:

Stanowisko to jest rażąco sprzeczne z ugruntowaną w orzecznictwie sądów administracyjnych interpretacją pojęcia „osoby pełniącej funkcję publiczną”, o czym świadczą zacytowane poniżej orzeczenia:

I tak w opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonej w wyroku z 15 listopada 2013 r. (I OSK 1044/13) „(…) pełnienie funkcji publicznych można przypisać tylko pracownikom z wyboru i powołania, zaś pozostałym gdy pełnią zadania publiczne. Nadto zatrudnionym na stanowiskach urzędniczych, zaś doradców i asystentów z takim samym zastrzeżeniem.”

 Podobnie orzekł WSA we Wrocławiu w wyroku z 28 stycznia 2015 r. (IV SAB/Wr 325/14):

„(…) wszystkie osoby zatrudnione w jednostce organizacyjnej, jaką jest urząd gminy są osobami pełniącymi funkcje publicznej, chyba że wykonują wyłącznie czynności usługowe. Rzeczą organu jest zatem udzielenie informacji na temat wysokości środków pieniężnych wypłaconych z zasobów publicznych na rzecz osób pełniących takie funkcje, z wyłączeniem osób wykonujących wyłącznie czynności usługowe, których krąg organ winien ustalić.”

Zauważyć warto, że pojęcie „osoby pełniącej funkcję publiczną” definiowane jest również w sposób negatywny, przez wskazanie osób zatrudnionych w administracji publicznej ale nie należących do tej kategorii. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 stycznia 2015 r. (I OSK 634/14) podkreślił co następuje: „Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, czynności usługowe lub techniczne, na które powołuje się Trybunał jako dystynkcję między osobami pełniącymi funkcje publiczne, a osobami, które funkcji takich nie pełnią, odnosić należy do zadań niemających władczego charakteru, a sprawowanych np. przez kierowców, osoby sprzątające, portierów, pracowników ochrony, serwis techniczny.” Identycznie wypowiedział się ten sąd m.in. w wyrokach z 10 listopada 2017 r. (I OSK 72/16) i z 9 czerwca 2017 r. (I OSK 2130/15).

W orzecznictwie sądów administracyjnych zostały uznane za osoby pełniące funkcje publiczne, na przykład:

  • „osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym”, por. wyrok WSA w Szczecinie z 28 września 2016 r., (II SA/Sz 889/16);
  • „pracownicy merytoryczni którzy w indywidualnych sprawach innych podmiotów prowadzą postępowania administracyjne, chociaż nie wydają decyzji administracyjnej, jednak przygotowują całość materiału dowodowego takiej sprawy a nawet przygotowują projekty decyzji administracyjnych, czy osoby uprawnione do wydawania zaświadczeń w imieniu organu, czy też przyjmowania wniosków w indywidualnych sprawach administracyjnych np. wnioski o wydanie dowodu osobistego, prawa jazdy czy wydanie innych dokumentów urzędowych”, por. wyrok WSA w Olsztynie z 22 września 2016 r. (II SA/Ol 829/16); wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 5 lipca 2017 r. II SAB/Go 30/17; wyrok WSA w Gliwicach z 20 czerwca 2017 r.., IV SAB/Gl 139/17
  • osoby, w których sferze zadań i kompetencji „znajdują się istotne czynności decyzyjne, kontrolne, nadzorcze i weryfikacyjne związane z bieżącym wykonywaniem zadań publicznych gminy oraz rozstrzyganiem o istotnych sprawach podmiotów administrowanych lub znajdujących się w stosunku podległości względem gminy”, por. wyrok WSA w Rzeszowie z 25 sierpnia 2016 r. (II SA/Rz 544/16; podobnie wyrok WSA w Łodzi z 27 czerwca 2017 r., II SAB/Łd 125/17):

„Zgodnie z wykazem czynności pracowników zatrudnionych na stanowiskach "kierownik referatu", "inspektor", "z-ca głównego księgowego" (pozycje wykazu: 4-8, 10-11, 15-20, 22-23, 25-32, 34-39) do zakresu zadań i kompetencji tych pracowników nie należą jedynie czynności usługowe, techniczne, czy pomocnicze. W sferze zadań i kompetencji tych osób znajdują się istotne czynności decyzyjne, kontrolne, nadzorcze i weryfikacyjne związane z bieżącym wykonywaniem zadań publicznych gminy oraz rozstrzyganiem o istotnych sprawach podmiotów administrowanych lub znajdujących się w stosunku podległości względem gminy. Nawet jeśli nie są to czynności związane z bezpośrednim wydawaniem decyzji administracyjnych, to jednak mają one charakter ściśle związany z wykonywaniem zadań i funkcji publicznych gminy (np. zadań oświatowych, podatkowych, związanych z gospodarka przestrzenną, infrastrukturą, ochroną środowiska) i na pewno nie mogą być uznane za "usługowe" lub "techniczne". Właściwie jednym stanowiskiem w przedłożonym wykazie 30 stanowisk urzędniczych, które może być zakwalifikowane jako stanowisko techniczne, jest stanowisko "starszego informatyka", które istotnie może być zaliczone do personelu wykonującego w urzędzie gminy zadania pomocnicze (w tym wypadku związane z techniczną obsługą sieci komputerowej oraz urządzeń elektronicznych).”

  • radcy prawni zatrudnieni w urzędzie, por. wyroki WSA w Krakowie z 7 marca 2014 r., II SA/Kr 170/14) oraz z 15 stycznia 2015 r., II SAB/Kr 363/14; pogląd ten zaakceptował też Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 30 listopada 2016 r. (I OSK 1871/15) oddalającym skargę kasacyjną od drugiego z przywołanych wyroków sądu krakowskiego;
  • rzecznicy prasowi, por. wyrok NSA z 6 czerwca 2016 r. (I OSK 3217/14);
  • osoby odpowiedzialnej za „przygotowywanie materiałów do publikacji w biuletynie gminnym (gazetki), koordynowanie działań związanych z drukiem biuletynu gminnego (gazetki), opracowanie tez do wystąpień publicznych Burmistrza, pisanie wyznaczonych przemówień przez Burmistrza, spotkania wyznaczone przez Burmistrza z przedstawicielami wyznaczonych podmiotów, organizacjami, osobami fizycznymi itp. w celu promocji i współpracy z Urzędem Miasta i Gminy B., tworzenie i koordynacja wydawania wybranych materiałów promocyjnych, a także rekomendowanie działań w zakresie polityki promocji realizowanej przez Miasto i Gminę B.”, por. wyrok WSA w Kielcach z 14 września 2017 r., II SA/Ke 433/17
  • osoby, do której zakresu obowiązków (czynności) na stanowisku pracy zaliczono np. „realizację strategicznych projektów rynkowych w celu osiągnięcia średnio i długookresowych celów firmy, sformułowanie i realizację krótko i długookresowej strategii firmy, bezpośrednie zarządzanie zespołem handlowym i zespołem wsparcia sprzedaży, zarządzanie budżetami projektowymi i działowymi, optymalizację procesów firmowych, prowadzenie negocjacji handlowych”, wyrok WSA w Gliwicach z 29 marca 2017 r. (IV SA/Gl 1140/16): „Osoba ta ma bowiem wpływ na kształtowanie spraw publicznych związanych z działalnością obiektów [...]. Formułuje i realizuje strategie firmy, zarządza zespołem handlowym i marketingowym, prowadzi negocjacje handlowe, zarządza budżetami, optymalizuje procesy firmowe. Ma więc realny i istotny wpływ na funkcjonowanie Spółki w obszarze spraw publicznych. Powyższej oceny w żaden sposób nie mogą zmienić regulacje wewnętrzne Spółki przewidujące w pewnych obszarach wyłączność podpisu korespondencji wychodzącej przez Zarząd Spółki. Dla kwalifikacji funkcji jako publicznej nie jest bowiem wymagane pełne władztwo nad oddziaływaniem na dany obszar publiczny.”;
  • „Każda osoba, która w jakimkolwiek zakresie swoich obowiązków służbowych bądź pracowniczych bierze udział w przygotowywaniu dokumentacji niezbędnej do podjęcia decyzji, czy też gromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do podjęcia decyzji winna być traktowana jako biorąca udział w procedurach decyzyjnych. (…) W istocie takie osoby przedkładając materiały i dokumenty niezbędne do wydania decyzji także współuczestniczą w wydaniu decyzji, por. wyrok WSA w Krakowie z 6 kwietnia 2016 r., II SAB/Kr 30/16.

Nie zostali natomiast uznani za osoby pełniące funkcje publiczne, jedynie:

  • „szeregowi pracownicy nie posiadający żadnego wpływu na procesy decyzyjne, wykonujący szeroko rozumiane czynności pomocnicze (np. obsługa biurowa, informatyczna, utrzymanie czystości, sekretarka, kucharka, kierownik administracyjny szkoły odpowiadający za pracę personelu obsługowego i administracyjnego)”, por. wyroki WSA w Gliwicach z 13 lipca 2016 r., IV SA/Gl 390/16 i IV SA/Gl 391/16; wyrok WSA w Poznaniu z 5 kwietnia 2018 r., II SAB/Po 208/17;
  • autorzy oprogramowania zatrudnieni w Centralnym Ośrodku Informatyki, por. wyrok NSA z 11 stycznia 2018 r., I OSK 367/16;
  • kontroler biletów, por. wyrok WSA w Warszawie z 12 października 2016 r., II SA/Wa 690/16;
  • „osoby, których zakres czynności ma charakter typowo pomocniczy w żadnej mierze nie ingerujący w tok procesów decyzyjnych. Do takich osób wyłączonych z tej kategorii można by zaliczyć np. osoby pilnujące wejścia do budynku urzędu lub jedynie sprzątające dany budynek.”, por. wyrok WSA w Krakowie z 6 kwietnia 2016 r., II SAB/Kr 30/16.

Należy również podkreślić, że zgodnie z najnowszym orzecznictwem sądów administracyjnych informacje o wynagrodzeniu są jawne, by przytoczyć wyrok NSA z 15.06.2016 r., I OSK 3217/14:

„Istota sporu sprowadza się zatem do tego, czy informacja o wynagrodzeniu osoby pełniącej funkcję publiczną (co zostało omówione powyżej), niezależnie od tego, że dotyka także prywatności osoby, ma związek z pełnieniem tej funkcji publicznej. Z pewnością takiego związku nie ma w odniesieniu do niektórych składników wynagrodzenia, wynikających ze statusu rodzinnego lub socjalnego pracownika (patrz: wyrok NSA z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 695/14; wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 123/13, CBOSA). Taki związek zachodzi natomiast w odniesieniu do wynagrodzenia zasadniczego osoby pełniącej funkcję publiczną oraz w odniesieniu do sposobu ustalenia tego wynagrodzenia. Wynagrodzenie to jest przecież rekompensatą za wykonywanie przez osobę pełniącą funkcję publiczną jej obowiązków służbowych. Wykonywanie obowiązków służbowych stanowi zaś pełnienie funkcji publicznej. Obowiązki funkcjonariusza są bowiem przede wszystkim powinnościami wobec służby, a nie wobec zatrudniającej go jednostki (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 123/14; wyrok NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2561/13, CBOSA; Tadeusz Kuczyński "Wybrane problemy orzecznictwa sądowo-administracyjnego w sprawach z zakresu stosunków służbowych", ZNSA 2010/5-6/s. 251). Informacja o wynagrodzeniu zasadniczym osoby pełniącej funkcję publiczną podlega więc udostępnieniu jako informacja, o której mowa w art. 5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej.”

To samo stanowisko napotkać można również w wielu innych wyrokach, np.: wyrok NSA z 8.07.2015 r., I OSK 1530/14; wyrok WSA w Poznaniu z 10.11.2015 r., IV SAB/Po 134/15; wyrok WSA w Olsztynie z 22.09.2016 r., II SA/Ol 829/16; wyrok WSA w Rzeszowie z 25.08.2016 r., II SA/Rz 544/16; wyrok WSA w Poznaniu z 3.08.2016 r., IV SA/Po 477/16; wyrok WSA w Gliwicach z 13.07.2016 r., IV SA/Gl 391/16; wyrok WSA w Poznaniu z 9.03.2016 r., IV SA/Po 1002/15; wyrok WSA w Gdańsku z 9.08.2017 r., II SAB/Gd 48/17.

Podsumowując, w przypadku osób pełniących funkcje publiczne informacje o wynagrodzeniu są jawne z wyłączeniem jedynie składników wynagrodzenia, wynikających ze statusu rodzinnego lub socjalnego pracownika (np. dane o potrącanych alimentach czy zasiłkach socjalnych).

Zgodnie z przepisami PPSA bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Ponieważ od dnia wpłynięcia mojego wniosku do adresata upłynął już termin dwóch tygodni nie ma wątpliwości, że Organ ten pozostaje w bezczynności.

Skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia, w tym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa czy ponagleniem (wyr. WSA w Opolu z 22.08.2017 r., II SAB/Op 103/17; wyr. WSA w Krakowie z 6.09.2017 r., II SAB/Kr 149/17; wyr. WSA w Krakowie z 29.09.2017 r., II SAB/Kr 161/17; wyr. WSA w Krakowie z 29.09.2017 r., II SAB/Kr 172/17; wyr. WSA w Poznaniu z 4.10.2017 r., II SAB/Po 116/17).

Mając powyższe na uwadze, Stowarzyszenie wnosi o:

– zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 4 stycznia 2019 r. przez udostępnienie wskazanych w jego treści informacji publicznych

– Stwierdzenie, że bezczynność organu (Prezydenta) nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie grzywny

– zasądzenie na rzecz Stowarzyszenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

  • Kliknięć: 146

Komentarze obsługiwane przez CComment