• Start
  • Sprawy
  • SKO
  • SKO uchyla decyzje Prezydenta i dyrektora OSiR-u

SKO uchyla decyzje Prezydenta i dyrektora OSiR-u

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku uchyliło dwie decyzje:
1. Prezydenta Miasta Starogard Gdański  odmawiającej  udostępnienia informacji o wysokości wynagrodzenia wraz z dodatkami (łącznie) oraz nagród – premii w ujęciu rocznym wypłaconych w latach 2015-2017 Magdalenie Daleckiej – Głównemu Specjaliście ds. komunikacji medialnej zatrudnionej w Urzędzie Miasta
Opis sprawy:http://gloskociewia.prv.pl/2018/06/04/niejawne-zarobki-i-nagrody-glownej-specjalistki-ds-komunikacji-medialnej-w-urzedzie-miasta/

W ocenie SKO zaskarżona decyzja jest przedwczesna albowiem jej wydanie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mający istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu SKO wskazało, że nie ulega wątpliwości, że żądana przez skarżącego informacja dotycząca wynagrodzenia wskazanego z imienia i nazwiska pracownika organu pierwszej instancji ma walor informacji publicznej. Dotyczy ona bowiem sposobu wydatkowania majątku publicznego przez podmiot wchodzący w skład sektora finansów publicznych w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r., o finansach publicznych. Podkreślić należy, że podmiot tego sektora dotyczy naczelna zasada finansów publicznych określona w art. 33 ust.1 ustawy o finansach publicznych stanowiąca o jawności gospodarowania środkami publicznymi. Oznacza to wymóg bezwzględnej transparentności sposobu wydatkowania środków publicznych, w tym również na wynagrodzenie dla pracowników.
Wobec powyższego w pierwszej instancji rozważenie wymaga, czy w przedmiotowej sprawie w ogóle zasadna była odmowa udostępnienia żądanej informacji ze względu na prywatność osób fizycznych.

Zarówno doktryna i orzecznictwo stoją na stanowisku, że osobą pełniącą funkcję publiczną w rozumieniu ustawy jest niewątpliwie funkcjonariusz publiczny w rozumieniu art. 115 § 13 k.k., ale pojęcie to na gruncie art. 5 ust. 2 ustawy należy rozumieć znacznie szerzej. W świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej osobą pełniącą funkcję publiczną będzie każdy, kto pełni funkcję w organach władzy publicznej lub też w strukturach jakichkolwiek osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym lub samorządowym albo zarządzaniem sprawami związanymi z wykonywaniem zadań przez władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują lub gospodarują mieniem komunalnym, lub majątkiem Skarbu Państwa. Funkcję publiczną pełnią więc osoby, które wykonują powierzone im przez instytucje państwowe lub samorządowe zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcje publiczna jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej.

W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05, podmiotem pełniącym funkcję publiczną jest osoba, której przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnych w ramach instytucji publicznej. Spod zakresu funkcji publicznej wyłączone są takie stanowiska , choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają charakter usługowy lub stricte techniczny (na przykład sprzątaczki, informatycy, kierowcy, operatorzy urządzeń powielających.

W ocenie składu orzekającego, w badanej sprawie organ pierwszej instancji nie wykazał jednoznacznie, że osoba której dotyczy wniosek o udostepnienie informacji publicznej nie pełni funkcji publicznej. Z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz z przedstawionych przez organ pierwszej instancji akt sprawy nie wynika bowiem zakres obowiązków tej osoby. Ponieważ zakres obowiązków pracownika organu pierwszej instancji, którego dotyczy wniosek  nie wynika ani z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia  ani z akt postępowania wyjaśniającego  poprzedzającego jego wydanie, sformułowana przez organ pierwszej instancji teza, iż nie pełni on funkcji publicznej a więc korzysta z ochrony zagwarantowanej w treści art. 5 ust. 2 udip nie została udowodniona. Oznacza to konieczność ponownego przeprowadzenia postepowania wyjaśniającego w tym zakresie.

Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodów których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne- wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Dodać nadto trzeba, że na gruncie k.p.a. obowiązek uzasadnienia decyzji powiązany jest z zasadą przekonywania (art. 11 k.p.a.) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Uzasadnienie decyzji winno tez spełnić rolę edukacyjną w stosunku do adresatów decyzji oraz innych podmiotów, a także powinno umożliwiać kontrolę poprawności decyzji- zarówno w administracyjnym toku instancji jak i w ewentualnie uruchomionym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ pierwszej instancji przeprowadzi postępowanie wyjaśniające zgodnie z przepisami art.7 i art.77 k.p.a.. Poczynionym ustaleniom i wyciągnietym z nich wniosków da wyraz w uzasadnieniu faktycznym i prawnym wydanego rozstrzygnięcia, sporządzonym zgodnie z art.107 k.p.a. W tym celu po pierwsze, jednoznacznie oceni, czy pracownik którego wynagrodzenie dotyczy złożony wniosek pełni funkcje publiczne, czy też nie. W przypadku stwierdzenia, iż osoba ta funkcji takich nie pełni, zwróci się niej z informacją o złożonym wniosku oraz pouczy ją o uprawnieniach wynikających z art.5 ust.2 udip. Po otrzymaniu jej stanowiska co do ewentualnej rezygnacji z przysługujących jej uprawnień i dokonaniu oceny, ponownie rozważy możliwość udzielenia ochrony jej prywatności w drodze decyzji.

Poniżej decyzja SKO  z obszernym uzasadnieniem

[gallery ids="2503,2504,2505,2506,2507,2508,2509,2510,2511,2512"]

2. Po raz drugi SKO uchyliło decyzję Dyrektora Ośrodka Sportu i Rekreacji w Starogardzie Gdańskim odmawiającej udostępnienia kwot na jakie zawarto umowy z wykonawcami Gali ,,Disco Polo”podczas tegorocznych Dni Starogardu.
Opis sprawy:http://gloskociewia.prv.pl/2018/05/22/dyrektor-osir-u-ponownie-odmowil-udostepnienia-kwot-na-jakie-zawarto-umowy-z-wykonawcami/

Skład orzekający kolegium stwierdził, że organ pierwszej instancji(OSiR) nie zrealizował w całości wskazań organu odwoławczego zawartych w uprzednio wydanej decyzji kasatoryjnej zarzucając:

- nie uzupełnienie materiału dowodowego w sprawie zgodnie z wcześniejszymi wskazaniami organu odwoławczego. Umowy które oczekuje wnioskodawca ponownie nie zostały załączone do przedstawionych przez organ pierwszej instancji akt sprawy, co uniemożliwia dokonanie obiektywnej oceny  organu odwoławczemu, czy zostały łącznie spełnione przesłanki materialne i formalne uzasadniające ograniczenie obywatelskiego prawa do informacji publicznej na rzecz dania prymatu ochronie majątkowego interesu przedsiębiorcy będącego kontrahentem jednostki sektora finansów publicznych. Nie można bowiem obiektywnie ocenić, czy zachodzi materialna i formalna przesłanka uzasadniająca zakwalifikowanie  konkretnego zapisu w zawartej umowie jako tajemnicy przedsiębiorcy bez dokonania analizy całości odpowiedniego dokumentu. Oznacza to, że zaskarżona decyzja nie została należycie i przekonująco uzasadniona, co stanowi o naruszeniu wymogów z art.107 § 3 k.p.a. Dla skutecznego ograniczenia dostępu do informacji publicznej z uwagi na zaistnienie omawianej tajemnicy przedsiębiorcy nie wystarczy samo powołanie się na taką tajemnicę. Niezbędne jest wykazanie jej zaistnienia czyli uzasadnienia i wykazania zasadności objęcia żądanych informacji statutem tajemnicy konkretnego przedsiębiorcy. W tym celu niezbędne jest przeanalizowanie aspektu materialnego żądanych danych w kontekście wskazywanej tajemnicy. Innymi słowy, w uzasadnieniu decyzji podmiot zobowiązany musi wykazać zaistnienie takiej tajemnicy w stosunku do wnioskowanych danych. Tego w zaskarżonej decyzji nie uczyniono. Z kolei ogólne wywody organu nie zostały odniesione do istoty rzeczy, czyli do treści przedmiotowych umów.

- przedstawione przez organ pierwszej instancji (OSiR) akta sprawy są niekompletne i zostały przekazane w dużym nieładzie i to pomimo wystosowania przez Kolegium Odwoławcze wezwania do niezwłocznego nadesłania całości orginalnych akt sprawy zakończonej w drodze decyzji opisanej w osnowie.

Ponownie rozpatrując sprawę organ pierwszej instancji uzupełni w niezbędnym zakresie materiał dowodowy w sprawie a nastepnie dokona jego oceny poprzez analizę konkretnych zapisów właściwych umów a tym samym zbada, czy w badanej sprawie zachodzi łącznie materialna i formalna przesłanka uzasadniająca udzielenie ochrony interesom przedsiębiorcy.

Niezależnie od powyższego, tak jak wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji z dnia 26 marca 2018 r., mając na uwadze jawność gospodarowania środkami publicznymi, organ pierwszej instancji może rozważyć udostepnienie wnioskodawcy informacji o łącznej wysokości wydatków poniesionych na organizację interesującej go imprezy.

Poniżej decyzja SKO  z obszernym uzasadnieniem

[gallery ids="2514,2515,2516,2517,2518"]

  • Kliknięć: 330

Komentarze obsługiwane przez CComment